1 post w tym temacie

Wygaśnięcie stosunku pracy stanowi ustanie tego stosunku, które następuje z mocy zdarzenia wskazanego w przepisach prawa. Zdarzenie to nie jest czynnością prawną.

Zgodnie z ustawą  z dnia 26 czerwca 1974 r. kodeks pracy (Dz. U. Nr 24, poz. 141 z późn. zm.) wygaśnięcie stosunku pracy jest skutkiem następujących zdarzeń:

Po pierwsze: śmierć pracownika (art. 631 k.p.) - prawa majątkowe ze stosunku pracy przechodzą po śmierci pracownika, w równych częściach, na małżonka oraz inne osoby spełniające warunki wymagane do uzyskania renty rodzinnej w myśl przepisów ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.); w razie braku takich osób prawa te wchodzą do spadku;

orzeczenie.png

Cytuj

Obowiązek zaniechania działalności konkurencyjnej po ustaniu stosunku pracy jest ściśle związany z osobą pracownika, co w razie jego śmierci powoduje wygaśnięcie umowy o zakazie konkurencji (Wyrok SN z dnia 22.01.2004 r., I PK 341/03).

 

Po drugie: śmierć pracodawcy (art. 632 k.p.) – stosunek pracy wygasa jedynie wówczas, gdy pracodawcą jest osoba fizyczna lub jest nim jednostka organizacyjna, która w przypadku śmierci właściciela nie przejdzie na innego właściciela;  pracownikowi, którego umowa o pracę wygasła z powodu śmierci pracodawcy, przysługuje odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia, a w przypadku zawarcia umowy o pracę na czas określony lub na czas wykonania określonej pracy - w wysokości wynagrodzenia za okres 2 tygodni;

Po trzecie: trzymiesięczna nieobecność pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania (art. 66 k.p.) – pracodawca jednak, pomimo wygaśnięcia umowy o pracę z tego powodu, jest obowiązany ponownie zatrudnić pracownika, jeżeli postępowanie karne zostało umorzone lub gdy zapadł wyrok uniewinniający, a pracownik zgłosił swój powrót do pracy w ciągu 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia;

 

orzeczenie.png

Cytuj

Wynikający z przepisu art. 66 § 2 k.p. obowiązek ponownego zatrudnienia pracownika nie jest uzależniony od możliwości zakładu pracy. Zakład pracy obowiązany jest ponownie zatrudnić pracownika na dotychczasowym, równorzędnym lub innym zgodnym z jego kwalifikacjami stanowisku, odpowiadającym w zasadzie poprzednim warunkom wynagrodzenia, jeżeli szczególne okoliczności nie stoją temu na przeszkodzie (Uchwała SN z dnia 19.12.1980 r., I PZP 42/80).

 

Pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika, jeżeli w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy nie zgłosił on gotowości niezwłocznego podjęcia pracy, chyba że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika; pracownik, który przed przywróceniem do pracy podjął zatrudnienie u innego pracodawcy, może bez wypowiedzenia, za trzydniowym uprzedzeniem, rozwiązać umowę o pracę z tym pracodawcą w ciągu 7 dni od przywrócenia do pracy; rozwiązanie umowy w tym trybie pociąga za sobą skutki, jakie przepisy prawa wiążą z rozwiązaniem umowy o pracę przez pracodawcę za wypowiedzeniem (art. 48 k.p.); jednakże, jeżeli postępowanie karne zostało umorzone z powodu przedawnienia lub amnestii, a także w razie jego warunkowego umorzenia pracodawca nie ma obowiązku ponownie zatrudniać tego pracownika;

orzeczenie.png

Cytuj

Okres trzech miesięcy trwania tymczasowego aresztu w rozumieniu art. 66 § 1 k.p. należy liczyć od dnia zatrzymania (Wyrok SN z dnia 13.02.1997 r., I PKN 6/97).

 

Po czwarte: brak zgłoszenia przez pracownika powrotu do pracy po odbyciu zasadniczej lub okresowej służby wojskowej;

Po piąte: brak zgłoszenia przez pracownika powrotu do pracy, w przypadku rozwiązania stosunku pracy z wyboru u innego pracodawcy (art. 74 k.p.). 

 

 


 

0

Udostępnij tego posta


Odnośnik do posta
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą dodawać komentarze

Dodaj konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!


Zarejestruj nowe konto

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się tutaj.


Zaloguj się teraz