Wyszukaj

Wyświetlanie wyników dla tagów 'ochrona pracownika w razie niewypłacalności pracodawcy' .



Więcej opcji wyszukiwania

  • Wyszukaj za pomocą tagów

    Wpisz tagi, oddzielając je przecinkami.
  • Wyszukaj za pomocą nazwy autora

Typ zawartości


Forum

  • Informacje i Newsy
    • Informacje i Newsy
    • Inicjatywy i pytania użytkowników
    • Biznes
  • Portfele internetowe
    • Zarabianie w Internecie
  • Praca
    • Oferty Pracy z serwisu e-Pracus.pl
    • Podatki, prawo, własna firma
    • Opinie o pracodawcach

Kalendarze

  • Community Calendar

Kategorie

  • Pliki
    • CV
    • List Motywacyjny
    • Prawo Pracy

Kategorie

  • Articles

Blogi


Znaleziono 1 wynik

  1. Ochrona roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy uregulowana jest w ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. Nr 158, poz. 1121 z późn. zm.). Ustawa ta wymienia przypadki, w których mamy do czynienia z niewypłacalnością pracodawcy. Podstawowa przyczyna niewypłacalności związana jest z postępowaniem w sprawie ogłoszenia upadłości pracodawcy. Niewypłacalność pracodawcy ma miejsce wówczas, gdy sąd upadłościowy wyda postanowienie o: ogłoszeniu upadłości pracodawcy obejmującej likwidację majątku dłużnika; ogłoszeniu upadłości pracodawcy z możliwością zawarcia układu; zmianie postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku dłużnika; oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości pracodawcy, jeżeli jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania; oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości w razie stwierdzenia, że majątek dłużnika jest obciążony hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską w takim stopniu, że pozostały jego majątek nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania. Drugą istotną przyczyną niewypłacalności pracodawcy jest brak środków finansowych, który powoduje, iż pracodawca nie zaspokaja roszczeń pracowniczych. Niewypłacalność pracodawcy związana z upadłością ustalana jest przez sąd gospodarczy, natomiast pozostałe przypadki niewypłacalności ustalane są przez kierownika Biura Terenowego Funduszu. Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ma za zadanie: gromadzić środki finansowe na pokrycie roszczeń pracowniczych; wypłacać świadczenia gwarantowane pracownikom przez ustawę; dochodzić zwrotu wypłaconych świadczeń od pracodawców. Zgodnie z art. 12 ust. 1 UOchRP w razie niewypłacalności pracodawcy niezaspokojone roszczenia pracownicze podlegają zaspokojeniu ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Zaspokojeniu ze środków Funduszu podlegają należności główne z tytułu: wynagrodzenia za pracę; przysługujących pracownikowi na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa pracy: a. wynagrodzenia za czas niezawinionego przez pracownika przestoju, za czas niewykonywania pracy (zwolnienia od pracy) i za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy; b. wynagrodzenia za czas niezdolności pracownika do pracy wskutek choroby, o którym mowa w art. 92 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.); c. wynagrodzenia za czas urlopu wypoczynkowego; d. odprawy pieniężnej przysługującej na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników; e. ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, o którym mowa w art. 171 § 1 Kodeksu pracy, należny za rok kalendarzowy, w którym ustał stosunek pracy; f. odszkodowania, o którym mowa w art. 361 § 1 Kodeksu pracy; g. dodatku wyrównawczego, o którym mowa w art. 230 i 231 Kodeksu pracy; składek na ubezpieczenia społeczne należnych od pracodawców na podstawie przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych. Prawo do świadczeń gwarancyjnych jest jednak ograniczone przez: ograniczenie czasu, za który przysługują, np. wynagrodzenie za pracę podlega zaspokojeniu za okres nie dłuższy niż 3 miesiące poprzedzające datę wystąpienia niewypłacalności pracodawcy albo za okres nie dłuższy niż 3 miesiące poprzedzające ustanie stosunku pracy, jeżeli ustanie stosunku pracy przypada w czasie nie dłuższym niż 9 miesięcy poprzedzających datę wystąpienia niewypłacalności pracodawcy; ograniczenie wysokości, np. w przypadku wypłaty świadczeń ze środków Funduszu z tytułu wynagrodzenia za pracę i innych wskazanych w ustawie świadczeń przysługujących na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa łączna kwota świadczeń za okres jednego miesiąca nie może przekraczać przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału, od dnia jego ogłoszenia przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.